اصول طراحی و محاسبه سایز کانال هوا

یکی از پرتکرارترین اشتباهاتی که در سفارش کانال هوا دیده می شود، نادیده گرفتن محاسبات مهندسی و سفارش بر اساس حدس یا تجربه شخصی است. سایز نامناسب کانال، چه کوچک تر و چه بزرگ تر از حد استاندارد، مستقیماً روی افت فشار، سروصدا و مصرف انرژی سیستم اثر می گذارد.
در عمل، دو روش شناخته شده برای طراحی و سایز بندی کانال هوا استفاده می شود:
روش سرعت ثابت (Velocity Method): در این روش برای هر بخش از شبکه، سرعت هوا در محدوده مشخصی نگه داشته می شود و سطح مقطع کانال متناسب با دبی هوا و سرعت هدف محاسبه می شود. این روش بیشتر در پروژه های ساده و کوچک کاربرد دارد.
روش افت فشار مساوی (Equal Friction Method): روش رایج تر در پروژه های تجاری و صنعتی، که در آن افت فشار در واحد طول کانال برای تمام مسیرهای شبکه یکسان در نظر گرفته می شود. این روش معمولاً به سیستمی متعادل تر و کم صداتر منجر می شود.
علاوه بر سایزبندی، در پروژه های تجاری و صنعتی باید کلاس فشار کانال (Duct Pressure Class) هم مشخص شود. به طور کلی سیستم ها بر اساس فشار استاتیک فن و سرعت جریان هوا به سه دسته کلی فشار پایین، فشار متوسط و فشار بالا تقسیم می شوند و هرچه کلاس فشار بالاتر باشد، ضخامت ورق و میزان مهاربندی کانال هم باید بیشتر شود؛ نکته ای که استاندارد اسمکنا (SMACNA) برای ساخت کانال های فلزی و فلکسیبل به طور مفصل به آن پرداخته است.
توصیه ما این است که این محاسبات همیشه توسط طراح یا مهندس مشاور پروژه انجام شود و کانال هوا صرفاً بر اساس ابعاد کانال دستگاه اصلی یا تجربه شخصی سفارش داده نشود.